تجربه تحصیل تو شهر خیلی دور :

سلام
من دوران تحصیلم تو دانشگاه ، تو یه شهر خیلی دور که از شهر خودمون حدود ۱۶ ساعت فاصله داشت درس خوندم
خواستم اینجا تجربیاتم رو بگم
من وقتی انتخاب رشته کردم پدر مادرم گفتن که شهر نزدیک درس بخونم اما من یک دندگی کردم و گفتم دلم میخواد دنیا رو ببینم و چیزهای جدید تجربه کنم
و با وجود مخالفت های خانواده شهر دور انتخاب کردم برای همین دیگه نتونستم ازشون درخواست کنم من دنبال کارهای انتقالی ام باشن
از طرفی رشته من هم تو شهر خودمون نبود و انتقالی گرفتن هم آسون نبود به شهر های اطراف
اول از همه بگم که واقعا یه سری تجربیات میتونید کسب کنید ، اجتماعی تر بشید تا حدودی مستقل تر بشید ولی شهری که می‌رید فوقش پنج ساعت با خونتون فاصله داشته باشه کافیه
مخصوصا اگه مثل من وضعیت مالی خیلی توپی ندارید
من تو اون شهر خیلی زجر کشیدم
پول بلیط هواپیما نداشتم
قطار هم نبود
هرسری با یه عالمه وسیله با اتوبوس رفت و آمد میکردم
هربار ۱۶ ساعت تک تک سلولهای بدنم خسته میشدن و گاهی درد میکردن و چند روز بعد از رفتن یا برگشتن از شدت خستگی نمیتونستم درست کارهام انجام بدم
گاهی وقتها چند ماه پدر مادرم رو نمی دیدم و درد دلتنگی فقط با تماس حتی تصویری رفع نمیشد
وقتهایی بود که چند روز تعطیلی پشت سر هم بود همه بچه ها میرفتن خونه و من تنها می موندم تو اون خوابگاه لعنتی و افسرده کننده
وضعیت غذا افتضاح بود گاهی مدتها غذای خونه رو نمی‌خوردم و دلم لک میزد برای دستپخت مامان
اونقدر هم بچه پولدار نبودم که بتونم غذای خوب از بیرون بخرم
مشکلات مالی خیلی ها رو تو خوابگاه اذیت میکرد اما منی که خیلی دور از خانواده بودم رو بیشتر از همه
بعضی وقتها مریض میشدم باید با کلی مسکن سرپا می ایستادم و کارهامو خودم میکردم
وقتهایی که پریود میشدم کسب نبود حتی یه لیوان چایی با دمنوش بده دستم
خیلی از مناسبت ها مثل تولدم ، شب یلدا و... تو خوابگاه تنها بودم
هربار هم که میخواستم برم یا برگردم از شدت استرس تا چند روز عصبی و مضطرب بودم
خیلی چیزها یاد گرفتم ولی ارزششو نداشت
تا زمانی که مجبور شدید شهر دور تر از فوقش پنج ساعت نرید
مگه اینکه بچه پولدار باشید

من سیستم ایمنی ام هم ضعیف بود از بچگی مشکل گوارشی داشتم خیلی بیشتر اذیت شدم
اتوبوس هم به شهر خودمون نبود مستقیم باید تا یه شهری می رفتم بعد اتوبوس عوض میکردم و می رفتم شهر خودمون


کلی افسردگی تو طول تحصیلم گرفتم
و تو مسیر رفت و برگشت با وسایل سنگین دیسک کمر هم گرفتم با اینکه فقط ۲۲ سالمه
واقعا ارزششو نداشت
حالا موقع ارشد ( فوق لیسانس) شما هم بزرگتر شدید هم دستتون تو جیب خودتونه اگه شهر دور برید اشکال نداره و به اندازه من اذیت نمیشید
ولی منو فقط کسی درک می‌کنه که عین خودم با بی پولی تو دوره کارشناسی شهر خیلی دور درس خونده باشه
مرسی که خوندید
امیدوارم کمک کننده بوده باشه.
- ❤️