تجربه مهاجرت به کانادا :

سلام
خواستم در مورد تجربه ام در مورد مهاجرت به کانادا صحبت کنم
من حدود اخرای سال ۹۳ به کانادا مهاجرت کردم از طریق برنامه استانی آتلانتیک .
مهاجرت مثل یک سربازی دوم برام بود . اولش مشکل زبان و ارتباط
کار پیدا کردن، مشکلات مادی و اینکه حس میکنی هیچ پشت و پناهی نداره
واقعا برام ترسناک بود و هوای سرد کانادا ( دی ماه وارد شدم) همه و همه باعث‌شد سالهای اول مهاجرت دچار افسردگی و پنیک بشم تا خودم را پیدا کنم.
تجربه های من:
فکر نکنید مهاجرت کنید فرش قرمز انداختن و رسیدید دولت حقوق میده
هیچ خبری در کشورهای خارج از ایران جز چند تا کشور خلیخ فارس( اونم فقط شهروندان شون) از کمک دولت و حقوق بیکاری نیست
اگر هم باشه در حد زنده ماندن
باید آماده انجام دادن هر کاری باشی
اینجا هیچ فرقی بین کارمند و رییس و دانشجو و استاد و پزشک و کارگر نیست، گاهی ارزش و مقام کارگر بالاتره
قبل مهاجرت حتما حتما زبان اون کشور مقصد را یاد بگیرید
و گرنه خیلی اذیت میشید
دوم یک مهارتی چیزی بلد باشید
وگرنه باید با حداقل حقوق و کارهای سخت بگذرونید
و‌اولین کار خیلی خیلی سخت به دست میاد
اینجا همه صبح و شب از زن و مرد و پیر و جوان کار میکنند
سن بازنشستگی ۶۵ سال هست
اما دیدم تا ۸۰ سالگی هم کار میکنند
تا اونجا که میتونید با آدمهایی از کشورهای دیگه دوست بشید و جمع ایرانی ها زیاد نباشید
مخصوصا اوایلش
چون زبان یاد نمیگیرید
و هم با فرهنگ ها مختلف آشنا نمیشید
سعی کنید زیادکردیت کارت و قسط نداشته باشید تا اونجا که میشه
چون همش باید کار کنید برا قسطها و سود
اما خوبی هاش
هیچ کی بهت کاری نداره
هر جور دوست داری بپوش
زندگی کن
راحت میتونی قسطی ماشین صفر روز دنیا و گوشی و هر چی میخوای بخری
مهاجرت در مجموع خیلی قدم بزرگیه و کل زندگیت را تغییرمیده
حالا اگر کسی سوالی راهنمایی میخواد
پیامها را میخونم جواب میدم
موفق باشید.
- 😧