تجربه تنهایی زندگی کردن :

سلام من می‌خوام تجربه خودمو از تنها زندگی کردن هم تو شهر خودمون هم غربتو بگم( بنده دخترم )
دوستان عزیز چه خوشی داره این مسأله؟
برای هزارتومن باید سگ دو بزنی
مخصوصا وقتی بی تجربه باشی و بفهمن ناشی یا غریبی مثل یه حیوون شریف ازت کار میکشن و بهت رحم نمیکنن
اینکه مجبور شی بری پایین شهر خونه بگیری که خیلی اذیت نشی
اما ببینی نه به دختر مجرد خونه نمیدن
با صدتا قصم و آیه و آشنا آوردن تازه بهت خونه بدن
مشکل اصلی از اینجا شروع میشه
من ماهای اولم محتاج نون شب بودم
پول کرایه ماشین نداشتم برم سرکارو برگردم
آقا لباسام تموم شده بود
پول پد نداشتم لباسمو پاره میکردم استفاده میکردم
غذا یه وعده می‌خوردم دو وعده نمی‌خوردم
سرسنگین باید میرفتم و برمیگشتم که کسی فکر بد به سرش نزنه
تازه من چون دانشگاهم میرفتم
به شدت مشکل تایم داشتم
و چون شیفتی کار میکردم
و مجبور بودم بخاطر پول کار کنم
دوبرابر ازم کار می‌کشیدن
دوست ناباب خیلی ثاتیر داره
تو که اول نمیدونی طرفت چجور آدمیه
من یکی از دلایلی که سیگاری شدم
همون دوران بود
همینکه فهمیدن تنها زندگی میکنم
هرروز هروز تلپ میشدن اونجا
تا یه روز واقعا جدی برخورد کردم باهاشون و نزاشتم ادامه پیدا کنه
مریض میشدم یکی نبود یه لیوان آب دستم بده
تنها و بی کس تو بیمارستانا ولو بودم
اصلا جدا از اینا من یه بیماری دارم
لنگ پول داروهام میشدم
نمی‌تونستم هرجای کار کنم که نفهمن یه دختر تنهام و اذیتم کنن
بعد یکسال و خورده بدبختی من تونستم برا خونه تازه بخاری و یکم وسیله بخرم
اصلا نمی‌خوام به اون دوران فک کنم
اما دوستان خواهش میکنم
فک نکنین مجردی زندگی کردن فقط عشق و حاله
پوستتون کنده میشه
اصلا خبری از دوستی های معرکه
عشق خوبه تو قصه ها
آدمای خوب نیست
سگ خونه ی پدر و مادر شرف داره به تنهایی زندگی کردن
نمیگم همش بدبختیه
اما بدبختیاش واقعا بیشتره
پس درست تصمیم بگیرین
و فانتزی فک نکنین.
- 🥲