سلام اینکه زندگی تو هر سنی جذابه درست .ولی وسواس شما رو اصلا ببخشید قبول ندارم.هر آدمی نقص هایی داره و هیچ کس کامل نیست .درسته شرایط،اخلاقی و رفتاری و معیشتی و روحی و روانی آدمها خیلی تغییر کرده ولی وسواس شما هم باعث شده نتونید یه انتخاب کنید.و اینکه میگید تنهایی رک دوست دارید تا ازدواج و بچه دار شدن این اصلا فاجعه هست .تنهایی و مجردی تا یه سنی میتونه خوب باشه بعدش که به خودت میای و دیره تازه میفهمی چقدر بهتر بود زودتر تشکیل زندگی میدادی.و از فرصت ها بهتر استفاده میکردی.درسته متاهل ها گاهی از ازدواج خسته میشن و غر میزنن ولی باور کنید تهش این بهترین روزگاره واسه اونا .اینقدر وسواس که نتونید شخصی رو انتخاب کنید خیلی هم درسن نیست.کاش کمی تو ملاک هاتون تجدید نظر میگردین.انسانها کامل نیستن ،مکمل هم هستن .البته خب شرایط،آدمها متفاوته .ممکنه خواستگار های شما واقعا خوب نبودن ولی خیلی ها رو دیدم تو سن پایین ایراداتی گرفتن و الان تو سن بالا خودشون رو سرزنش میکنن به خاطر وسواس و ایراد زیادی.و اون کیس ها ازدواج کردن و زندگی خوبی هم دارن

👍👍👍👍

قضاوت سخته ولی خب ادم به یه سنی از یجا به بعد میرسه مثلا ۵۰ سالگی به بعد که ۹۵ درصد دوستا و اشناهاش خانواده هاشونو تشکیل دادن و درگیر اوناعن تنهایی خیلی بیشتر به چشم میاد وگرنه ۳۵ سالگی اصلا سن زیادی نیست که بگیم الان دیگه تهه مجردیه و نمیشه شریک پیدا کرد

چرا اشتباهه؟
دنیا پر از مرد هایی هست که واقعا درون و بیرونشون یکی نیست ، حالا ایشون منتظر مونده آدم درستش نیومده
چه اشکالی داره وقتی خودش از پس خرج و مخارجش بر میاد؟

چرا ؟؟؟
کدوم اشتباه ؟
چون شخص مورد علاقشو پیدا نکرده؟
آیا به کامل بودن هر شخص برای زندگی خودش شک داری ؟
نظر نده

اشتباه کردی هرچی سنت بره بالا بیشتر به اشتباهت پی میبری

شنیدم میگن یه شخص وقتی جوونه باید ازدواج کنه چون آدم وقتی سنش بره بالا میفهمه که نباید ازدواج کرد.

👌👌

والا💅😎

موافقم✌️🏽