U

کاربر ناشناس

تجربه به اشتراک گذاشته شده
January 04, 2026 at 06:59 AM
تجربه اعتیاد به قرص های اضطراب و بی خوابی (بنزودیازپین) :

سلام به همگی. اول یه آشنایی مختصر با قرص های بنزودیازپین داشته باشیم. بنزودیازپین ها دسته ای از قرص ها هستن که با تحریک نوروترنزمیتر های گابا در مغز باعث ایجاد حس آرامش و ریلکسیشن میشن و به اصطلاح سرعت عملکرد سیستم اعصاب مرکزی مغز رو میارن پایین و از این رو برای درمان مشکلاتی مثل اضطراب، بی خوابی و حملات پنیک تجویز میشن. اسم بنزودیازپین های معروف رو حتما شنیدید. آلپرازولام، دیازپام، کلونازپام، لورازپام و غیره و غیره و احتمالا میدونید که به شدت اعتیاد آورن.
اعتیاد من به کلونازپام بود که برای درمان کوتاه مدت حملات پنیک استفاده میکردم. اوایل مصرفش باعث میشد حس سبک سری و سرخوشی غیر قابل وصفی رو تجربه کنم، به علاوه خوابیدنم برام راحت شده بود که برای آدمی مثل من که تمام زندگیش دچار اضطراب و افسردگی و بی خوابی بوده خیلی خوشایند بود. به حدی که تصمیم گرفتم مصرف کلونازپام رو نه تنها قطع نکنم، بلکه افزایش بدم‌. تا حدود یک سال روزی ۲ تا ۴ میلی گرم و گاهی بیشتر در چند نوبت میخوردم. همه چی خوب بود تا وقتی حس کردم دیگه بدنم خیلی بهش مقاوم شده. دوز مصرفمو زیاد کردم اما دیگه رو اضطراب من تاثیر نداشت و صرفا منو به شدت گیج و خواب آلود میکرد و باعث ناهماهنگی عضلانی میشد که به همین خاطر دو بار در حال پایین اومدن از پله ها در دانشگاه جلوی همه هم کلاسیام خوردم زمین. تصمیم گرفتم دیگه مصرف نکنم غافل از اینکه علائم ترک بسیار وحشتناکی داره. بی قراری، بی خوابی، لرزش شدید دست، عرق کف دست، سرگیجه و حالت تهوع چیزایی هستن که من تجربه کردم. بعد یک هفته دیگه نتونستم این علائمو تحمل کنم و شروع کردم به مصرف یه بنزودیازپین ضعیف تر به نام لیبریوم که صرفا علائم ترکو برطرف کنه. چند ماه به این روال پیش رفت که هر روز لیبریوم میخوردم و هر از گاهی بنزودیازپین های دیگه مثل زاناکس و لورازپام و کلونازپام رو زیرزبونی مصرف میکردم یا گاهی اوقات اسنیف میکردم که به قول معروف 'high' بشم. الانم لیبریوم دیگه مصرف نمیکنم و فقط کلونازپام و گاهی اوقات برای تاثیر سریع تر آلپرازولام مصرف میکنم‌. توصیه ام اینه که حتی الامکان به بنزودیازپین ها وابسته نشید اما اگر مثل من دیگه چاره ای نداشتید حتما بازی های ذهنی مثل شطرنج زیاد بازی کنید، کتاب بخونید و کلا از مغزتون کار بکشید چون این دارو ها عملکرد سیستم اعصاب مرکزی رو کند میکنن و میتونن در طولانی مدت باعث ضعف حافظه و حتی زوال عقل بشن. از نوشیدن الکل هم پرهیز کنید چون معده تون پس میزنه من تجربه اشو داشتم. بوس بهتون. موفق باشید🤝.
- 😌
تجربه‌های درمان اختلالات روانی
0 پسند

نظرات

138 نظر
E
Eliwfxt
January 04, 2026 at 09:41 AM
بَنزودیازپین
0 پسند
A
ناشناس
January 04, 2026 at 09:34 AM
یه چیزی می‌خواستم نشون بدم 🤭🤭 هی بیخیال منصرف شدم😌😌
0 پسند
A
ناشناس
January 04, 2026 at 09:17 AM
قربون مهربونیت
0 پسند
A
ناشناس
January 04, 2026 at 09:09 AM
عاخی عزیزم🥺🥺کدوم شهری بگو اگه همشهری بودیم بیام پیشت کمکت
0 پسند
A
ناشناس
January 04, 2026 at 09:06 AM
مطمئن باشید بهتر میشید .
0 پسند
A
ناشناس
January 04, 2026 at 09:06 AM
فقط پلکانی من نتونستم پلکانی لجبازی و ترک ناگهانی یک گروه بود . بله همین پست کاملا علمی و خوب . من اشتباه کردم و جند دارو رو همزمان ترک کردم ولی خب در هر حال موفق شدم . بدون مشاوره هیچوقت مثل من کسی اقدام نکنه 🌹
0 پسند
A
ناشناس
January 04, 2026 at 09:04 AM
یاخدا😂
0 پسند
A
ناشناس
January 04, 2026 at 09:04 AM
نه الان س نفری مریضیم کسی نیست بزارم پیشش برم دکتر س نفری میریم دکتر بدتر ویروس میگیریم وقت ندارم کارای بیرون از خونمو بکنم چ برسه ب باشگاه هعی
0 پسند
A
ناشناس
January 04, 2026 at 09:04 AM
کدوم پست؟
همین که زیرش دارم کامنت میذارم نه😅
آها به سلامتی خداراشکر که تونستید ترک کنید موفق شدین حالتون خوب شد
من فعلا حدود یک ماه هست داروهامو ترک کردم ولی هنوز حال بدی که موقع مصرف دارو داشتم رو دارم تغییری تو خودم ندیدم🥲
0 پسند
A
ناشناس
January 04, 2026 at 09:00 AM
پست شما بود؟ اگر بود بهتون تبریک می گم این بزرگترین کار هست .متاسفانه در یک مقطعی بدلیل سانحه شدید تصادف منو بستن به انواع دارو های اینچنینی ! ولی خب اقدام بدترش لجبازی و ترک ناگهانی بود . خیلی تحملش سخت بود . ۶روز توی ICU بودم . فشارخونم به ۲۲.۵ رسیده بود و توی یک دقیقه سینوسی بالا و پایین می رفت . رعشه های وحشتناکی که فکر می کردم چند نفر بلند می کنن می لرزونن و نی کوبن روی زمین هیچی از گلوم پایین نمی رفت .چند بار خواستن بهم همپول دیازپام بزنن اجازه ندادم . امضا کردم که راهی بجز تحمل تا ترک ندارم یا می میرم یا از شر این قرصها راحت میشم . بالاخره بعد از ۴ ماه تحمل عوارض ترک ناگهانی توی خونه حالم بهتر شد حدود ۷ یا هشت سال پیش بود . جایزه بدنی خوبی بابت ترکشون گرفتم .ولی واقعا تجربه وحشتناکی بود .
0 پسند

ثبت نظر شما