۱۷

مگه به اسمشه
تو بازم وسط یه رابطه عاطفی بودی

چی مثلا منظورته

اگه اون ادما هیچوقت نمیومدن تو زندگیت
میتونستی به این درک و فهم برسی؟

ازون لحاظ
خب اخه تو لانگ دیستمس واقعا اینکه حسرت خیلی چیزا به دلت میمونه بعد جدایی رو مخه و اینا به مسخره میگیرنش
باشه ما بچه و این حسا هم گذرا
ولی واقعا دردش خیلی بده (نمیتونم کلمات زشت به کار ببرم خودت بگیر منظورمو)

جنگی که توش زخم نخوری جنگ نی

نه چون درسی که باید رو از آدما گرفتم آنقدر که مراقبشون بودم عشق بهشون دادم و اونا بهم فهموندن خودمم که لایق این عشق و محبت و مراقبتم نه دیگران اینجوری فکر میکنم الان نمیشه خودکشی کرد پس بزار با هرچی میتونم یذره ام میشه حال خودمو خوب کنم هر وقت تونستم اگر تلاش هام نتیجه نداده بود انجامش میدم امروز نمیشه پس زندگی میکنم اما اون عشق چیزی نیست که از ذهن آدم بره خودتم می‌دونی که فراموش نمیشه

منم همینم از تجربه کردن پشیمون نمیشم ولی از تجربه نکردن چرا

:)

من رشتم کامپیوتره
حرفایی که ازم میشنوی از دل جمعس
با همه ادمی نشست و برخواست داشتم
ذهن گرونی دارم
تو زندگیم هیچوقت از تجربه نترسیدم
و بابت همشون خوشحالم