نه این یه ماهی دیگه بود کنسله

وایسا بینم این دیالوگ ما نبود جابه حا شدیم که

یروز یه ادمایی میان تو زندگیت که باعث میشه بخاطرشون اسم و رسمتم یادت بره
فقط کافیه صبر کنی

من آدمی ام که عاشق هنرم و اهلشم هستم کم و بیش و لذت زندگیم بود ها بدترین افسردگی رو به مرحله درمان کامل رسوندم اما این اتفاق که برام افتاد هیچی نتونست بهم آرامش بده خنثی ام خاموشم بی حسم اینجوریم که وقتی چشامو باز میکنم درسته شکر گذار نعمت خدام ولی از طرفی میگم اه دوباره یروز دیگ شروع شد منی که دست به هرکاری دارم میزنم برا آرامشم دوستام هست سمت خودکشی نرفتم ولی لذت و آرامشی هم نتونستم به دست بیارم

میدونی چندین انسان بوسیله ترشح هورموناشون به همدیگه رسیدن تا تو اینجا باشی ؟
بعد تصور کن اجدادت دارن نگات میکنن . .
با خودشون میگن این نتیجه ماس؟‌
داره بخاطر به ثمر نرسیدن عشقی که براش تعریف کردن زندگی رو واسه خودش سخت و سخت تر میکنه

بنظرم چیزی که تموم شده رو باید بزاری کنار ،چه فایده ای داره کوله ای پر از زخم و سنگ و کینه و بدبختی رو دوشمون باشه که فقط ادامه مسیر رو برامون کندتر کنه ،خیلی سخته اما فراموشش کن ،اول ببخش از ته دل تا فراموش بشه

اخه من دقیقا امشب حس طرد شدنو تجربه کردم
3ساله هیچ ادم دیگ ای رو نتونستم جایگزین حتی فکر اون ادم کنم

درتمام این مدت فقط من بودم که تلاش کردم واسش
تمام این مدت همیشه اولین پیام و شروع گفتگو ازطرف من بود، سرد جواب نمیداد اما تا کی قرار بود فقط من تمایل داشته باشم؟
خسته شدم از یطرفه بودن
ازیطرفه تلاش کردن

بخدا که هرکار واسش کردم ک بفهمه چقد دوسش دارم
فهمید و اهمیت نداد
من بااین ادم چیکا کنم خب💔

بلخره هرچی زخم بزرگ تر باشه طولانی تر رفع میشه و طبیعتا بیشتر رد اون زخم توی چشمه

من فوریت پزشکی گرفتم حتی قابل ترجمه با مهر و امضای دانشگاه اما از کار خبری نیست

به تعریفی که از عشق واسه خودت کردی فکر کن
ببین اونقدر ذهنت هوشیار هست که بتونی این معنیرو تغیر بدی
یخورده عصبی باش
مغرور باش
پررو باش نسبت به اتفاقایی که توی روزمره دارن ثانیه هارو ازت میگیرن و نمیزارن به آرامش درونت برسی
اصلا هم نیاز نیست خودتو سرزنش کنی فقط هوشیار باش همین