تجربه ازدواج بدون علاقه :

خب اینو میگم برای کسایی ک فکر میکنن علاقه اولیه زیاد مهم نیست و بعدا درست میشه.
ما سنتی اشنا شدیم، از همون اول اصلا از ظاهر اقا خوشم نیومد درحدی که نمیخواستم عکساشو ببینم و میگفتم تماس تصویری هم نگیر باهاش بیرونم نمیرفتم زیاد.
ی مدت کوتاهی گذشت، اون خیلی از من خوشش اومده بود گفت عقد کنیم، کلا خیلی عجله داشت و بصورت رسمی اومدن خواستگاری.
همون شب بعد رفتنشون من به خانوادم گفتم ک نمیتونم باب میلم نیس اما خانوادم گفتن نه طرف همچی داره شرایطش خوبه حیفه ک ردش کنی، مگه احمقی بخاطر ظاهر بهم بزنی؟
خلاصه دهنمو بستن و راضیم کردن و عقد کردیم.

اوایل سعی میکردم بپذیرم این شرایطو، اما واقعا نمیشد. دلم نمیخواست بوسش کنم یا لمسش کنم، باهاش جایی برم یا ب دوست و اشنا معرفیش کنم، متاسفانه اخلاقشم زیاد جالب نبود کم کم بدی هاش رو شد حرفای بدی میزد همش ناراحتم میکرد توهین میکرد شکاک بود و این چیزا.
بعد از ی مدت وقتی میومد من خودمو به خواب میزدم ک نرم از اتاقم بیرون، یا خانوادم با نصیحت و.. میفرستادنم برم باهاش، شب تا صبح پیشش خوابم نمیبرد میترسیدم.
حتی وقتی میرفتیم تفریح، من بی اختیار فقط گریه میکردم چ تو خلوت چ توی جمع انقدر حال بدی داشتم ک فقط اشکام میریخت و به خودکشی فکر میکردم، تا اینکه پامو کردم تو ی کفش گفتم یا طلاق، یا خودمو می کشم دیگه دست از سرم بردارین من اینو نمیخوام.
یارو هم واقعا ادم درستی نبود بعدا فهمیدیم عجله اش برای عقد این بود که گندکاری هاش رو نشه.
بالاخره بعد از ی مدت طولانی رنج و شکنجه کمرشکن، موفق شدم جدا بشم و تمومش کردم🤍.
- 🫂