تجربه پیگیری پرونده تعرض :
من دخترم ۱۷ سالمه
اول از همه یکی راجب روند قضایی پرونده های تعرض قبلا پرسیده بود خواستم جواب بدم
اول از همه اگر خدایی نکرده که امیدوارم هیچکی نیاز بهش پیدا نکنه میتونید به دادسرا برید و اگر تاکید کنید که نمیخواهید وارد پرونده بشید تا زمانی که نخواید بدون اینکه اسمی ازتون برده بشه پیگیری میشه
و در حالت عادی هم که
بصورت کلی هیچکدوم بند های اثباتش قابل اثبات نیست...
فقط و فقط تا یکی دوهفته بعد اتفاق میتونید از طریق پزشکی قانونی اقدام کنید بعدش
دادگاه حتی فیلم هم قبول نمیکنه
خیلی یا باید واضح باشه
و باید بگم که بیشتر مانور درباره تجاوز به عنف روی شاهده ، پنج تا شاهد که واقعا غیر ممکن میشه ثابت کردنش یا اعتراف
فیلم دوربین موجود بود ولی چون شاهدی وجود نداشت مدت طولانی ای به نتیجه نرسید
فقط در صورتی که قتل یا اقدام به قتل اتفاق بیفته معمولا فیلم و صدا براشون معتبره متاسفانه واقعا مسخرست بندها
و اینکه ...
لطفاً لطفا لطفا اگر همچین تجربه ای داشتید ساکت نمونید،همون اول چیزی رو نشورید
حداقل بصورت ناشناس پرونده باز کنید که بعدا پشیمون نشید
لطفا تنها جایی که قابل اطمینان نیست نرید نخوابید
بعضی تجربه ها میتونه زندگی تونو کاملا ویرون کنه ارزش نداره
به فامیل اعتماد نکنید
توی سن چهارده سالگی وقتی خواب بودم توسط یه فامیلی با دوبرابر سن خودم مورد تجاوز قرار گرفتم .
حتی کسی فکرشم نمیکرد
باعث بارداری شد
و بعد حدودا سه ماه اقدام به خودکشی بچه سقط شد ولی تا یکسال چیزی نگفتم...
بدترین دوران بود دوست ندارم راجبش حرف بزنم
ولی ازتون خواهش میکنم ساکت نمونید به هیچ دلیلی
اگر (امیدوارم هیچوقت هیچکی مجبور نباشه پیاممو بخونه...)تجربش کردید هیچی تقصیر شما نبوده...
لطفا بگید ،
سکوت شما مساوی میشه با تکرار اون اتفاق بارها و بارها
اگر به قبل برمیگشتم همون زمان حرف میزدم
شوک رو درک میکنم همه چیزو میفهمم
ولی باور کنید وقتی به خودتون بیاید میفهمید اشتباه کردید
خونواده شرایطشو ندارن نمیدونم سنتی ان فلانن دعوا میشه ناراحت میشن خجالت میکشم اینا همه رو میدونم
ولی تاوان نگفتنش سنگین تره
و سکوت شما در برابر تعرض به وجودتون مساویه با مهر تایید به اون فرد که بازهم با بقیه تکرار کنه..
- 🩵
من دخترم ۱۷ سالمه
اول از همه یکی راجب روند قضایی پرونده های تعرض قبلا پرسیده بود خواستم جواب بدم
اول از همه اگر خدایی نکرده که امیدوارم هیچکی نیاز بهش پیدا نکنه میتونید به دادسرا برید و اگر تاکید کنید که نمیخواهید وارد پرونده بشید تا زمانی که نخواید بدون اینکه اسمی ازتون برده بشه پیگیری میشه
و در حالت عادی هم که
بصورت کلی هیچکدوم بند های اثباتش قابل اثبات نیست...
فقط و فقط تا یکی دوهفته بعد اتفاق میتونید از طریق پزشکی قانونی اقدام کنید بعدش
دادگاه حتی فیلم هم قبول نمیکنه
خیلی یا باید واضح باشه
و باید بگم که بیشتر مانور درباره تجاوز به عنف روی شاهده ، پنج تا شاهد که واقعا غیر ممکن میشه ثابت کردنش یا اعتراف
فیلم دوربین موجود بود ولی چون شاهدی وجود نداشت مدت طولانی ای به نتیجه نرسید
فقط در صورتی که قتل یا اقدام به قتل اتفاق بیفته معمولا فیلم و صدا براشون معتبره متاسفانه واقعا مسخرست بندها
و اینکه ...
لطفاً لطفا لطفا اگر همچین تجربه ای داشتید ساکت نمونید،همون اول چیزی رو نشورید
حداقل بصورت ناشناس پرونده باز کنید که بعدا پشیمون نشید
لطفا تنها جایی که قابل اطمینان نیست نرید نخوابید
بعضی تجربه ها میتونه زندگی تونو کاملا ویرون کنه ارزش نداره
به فامیل اعتماد نکنید
توی سن چهارده سالگی وقتی خواب بودم توسط یه فامیلی با دوبرابر سن خودم مورد تجاوز قرار گرفتم .
حتی کسی فکرشم نمیکرد
باعث بارداری شد
و بعد حدودا سه ماه اقدام به خودکشی بچه سقط شد ولی تا یکسال چیزی نگفتم...
بدترین دوران بود دوست ندارم راجبش حرف بزنم
ولی ازتون خواهش میکنم ساکت نمونید به هیچ دلیلی
اگر (امیدوارم هیچوقت هیچکی مجبور نباشه پیاممو بخونه...)تجربش کردید هیچی تقصیر شما نبوده...
لطفا بگید ،
سکوت شما مساوی میشه با تکرار اون اتفاق بارها و بارها
اگر به قبل برمیگشتم همون زمان حرف میزدم
شوک رو درک میکنم همه چیزو میفهمم
ولی باور کنید وقتی به خودتون بیاید میفهمید اشتباه کردید
خونواده شرایطشو ندارن نمیدونم سنتی ان فلانن دعوا میشه ناراحت میشن خجالت میکشم اینا همه رو میدونم
ولی تاوان نگفتنش سنگین تره
و سکوت شما در برابر تعرض به وجودتون مساویه با مهر تایید به اون فرد که بازهم با بقیه تکرار کنه..
- 🩵
تجربههای مشترک
0
پسند
نظرات
1438 نظربچه ها منو میشناسن . من اصلا آدم عصبی ای نیستم . و کسی هم نیستم ک سر این چیزای پیش پا افتاده بهم بربخوره.
ولی خب باشه . .ازونجایی ک سلامت روانم مهم تره. حق با شماس🦦
میفهمی اون لحظه چه حالی داشته؟؟
قطعا طرف نزدیک بوده بهش از لحاظ نسبت خانوادگی، کی شک میکنه؟
هیچ ربطی به مذهب یا ملیت نداره
اخلاق و خانواده
در نظر بگیریم اگر خانواده ای خیلی محدود کنه فرزندشو کار درستی نیست خیلی هم رها کنه باز کار درستی نیست .
ما همدیکرو نمیشناسیم که بخوایم همدیگرومتهم کنیم
حتی بحث لقمه همه نیست پسر نوح نمونش وقطعا اطرافمونم دیدیم
فقط وقتی مادر میشیم مثل اینه که قلبمون بیرون سینمون میتپه پس باید مراقب باشیم همین .نه طوری که خودش و خودمونواذیت کنیم
بازم نظر دوستان محترمه 🫠
فقط یه سوال چطوری خانوادت اون موقع نبودن ک اون حرومی بهت تجاوز کرد با اون سن تو رو پیشش تنها گذاشتن