تجربه اعتیاد به قرص های اضطراب و بی خوابی (بنزودیازپین) :
سلام به همگی. اول یه آشنایی مختصر با قرص های بنزودیازپین داشته باشیم. بنزودیازپین ها دسته ای از قرص ها هستن که با تحریک نوروترنزمیتر های گابا در مغز باعث ایجاد حس آرامش و ریلکسیشن میشن و به اصطلاح سرعت عملکرد سیستم اعصاب مرکزی مغز رو میارن پایین و از این رو برای درمان مشکلاتی مثل اضطراب، بی خوابی و حملات پنیک تجویز میشن. اسم بنزودیازپین های معروف رو حتما شنیدید. آلپرازولام، دیازپام، کلونازپام، لورازپام و غیره و غیره و احتمالا میدونید که به شدت اعتیاد آورن.
اعتیاد من به کلونازپام بود که برای درمان کوتاه مدت حملات پنیک استفاده میکردم. اوایل مصرفش باعث میشد حس سبک سری و سرخوشی غیر قابل وصفی رو تجربه کنم، به علاوه خوابیدنم برام راحت شده بود که برای آدمی مثل من که تمام زندگیش دچار اضطراب و افسردگی و بی خوابی بوده خیلی خوشایند بود. به حدی که تصمیم گرفتم مصرف کلونازپام رو نه تنها قطع نکنم، بلکه افزایش بدم. تا حدود یک سال روزی ۲ تا ۴ میلی گرم و گاهی بیشتر در چند نوبت میخوردم. همه چی خوب بود تا وقتی حس کردم دیگه بدنم خیلی بهش مقاوم شده. دوز مصرفمو زیاد کردم اما دیگه رو اضطراب من تاثیر نداشت و صرفا منو به شدت گیج و خواب آلود میکرد و باعث ناهماهنگی عضلانی میشد که به همین خاطر دو بار در حال پایین اومدن از پله ها در دانشگاه جلوی همه هم کلاسیام خوردم زمین. تصمیم گرفتم دیگه مصرف نکنم غافل از اینکه علائم ترک بسیار وحشتناکی داره. بی قراری، بی خوابی، لرزش شدید دست، عرق کف دست، سرگیجه و حالت تهوع چیزایی هستن که من تجربه کردم. بعد یک هفته دیگه نتونستم این علائمو تحمل کنم و شروع کردم به مصرف یه بنزودیازپین ضعیف تر به نام لیبریوم که صرفا علائم ترکو برطرف کنه. چند ماه به این روال پیش رفت که هر روز لیبریوم میخوردم و هر از گاهی بنزودیازپین های دیگه مثل زاناکس و لورازپام و کلونازپام رو زیرزبونی مصرف میکردم یا گاهی اوقات اسنیف میکردم که به قول معروف 'high' بشم. الانم لیبریوم دیگه مصرف نمیکنم و فقط کلونازپام و گاهی اوقات برای تاثیر سریع تر آلپرازولام مصرف میکنم. توصیه ام اینه که حتی الامکان به بنزودیازپین ها وابسته نشید اما اگر مثل من دیگه چاره ای نداشتید حتما بازی های ذهنی مثل شطرنج زیاد بازی کنید، کتاب بخونید و کلا از مغزتون کار بکشید چون این دارو ها عملکرد سیستم اعصاب مرکزی رو کند میکنن و میتونن در طولانی مدت باعث ضعف حافظه و حتی زوال عقل بشن. از نوشیدن الکل هم پرهیز کنید چون معده تون پس میزنه من تجربه اشو داشتم. بوس بهتون. موفق باشید🤝.
- 😌
سلام به همگی. اول یه آشنایی مختصر با قرص های بنزودیازپین داشته باشیم. بنزودیازپین ها دسته ای از قرص ها هستن که با تحریک نوروترنزمیتر های گابا در مغز باعث ایجاد حس آرامش و ریلکسیشن میشن و به اصطلاح سرعت عملکرد سیستم اعصاب مرکزی مغز رو میارن پایین و از این رو برای درمان مشکلاتی مثل اضطراب، بی خوابی و حملات پنیک تجویز میشن. اسم بنزودیازپین های معروف رو حتما شنیدید. آلپرازولام، دیازپام، کلونازپام، لورازپام و غیره و غیره و احتمالا میدونید که به شدت اعتیاد آورن.
اعتیاد من به کلونازپام بود که برای درمان کوتاه مدت حملات پنیک استفاده میکردم. اوایل مصرفش باعث میشد حس سبک سری و سرخوشی غیر قابل وصفی رو تجربه کنم، به علاوه خوابیدنم برام راحت شده بود که برای آدمی مثل من که تمام زندگیش دچار اضطراب و افسردگی و بی خوابی بوده خیلی خوشایند بود. به حدی که تصمیم گرفتم مصرف کلونازپام رو نه تنها قطع نکنم، بلکه افزایش بدم. تا حدود یک سال روزی ۲ تا ۴ میلی گرم و گاهی بیشتر در چند نوبت میخوردم. همه چی خوب بود تا وقتی حس کردم دیگه بدنم خیلی بهش مقاوم شده. دوز مصرفمو زیاد کردم اما دیگه رو اضطراب من تاثیر نداشت و صرفا منو به شدت گیج و خواب آلود میکرد و باعث ناهماهنگی عضلانی میشد که به همین خاطر دو بار در حال پایین اومدن از پله ها در دانشگاه جلوی همه هم کلاسیام خوردم زمین. تصمیم گرفتم دیگه مصرف نکنم غافل از اینکه علائم ترک بسیار وحشتناکی داره. بی قراری، بی خوابی، لرزش شدید دست، عرق کف دست، سرگیجه و حالت تهوع چیزایی هستن که من تجربه کردم. بعد یک هفته دیگه نتونستم این علائمو تحمل کنم و شروع کردم به مصرف یه بنزودیازپین ضعیف تر به نام لیبریوم که صرفا علائم ترکو برطرف کنه. چند ماه به این روال پیش رفت که هر روز لیبریوم میخوردم و هر از گاهی بنزودیازپین های دیگه مثل زاناکس و لورازپام و کلونازپام رو زیرزبونی مصرف میکردم یا گاهی اوقات اسنیف میکردم که به قول معروف 'high' بشم. الانم لیبریوم دیگه مصرف نمیکنم و فقط کلونازپام و گاهی اوقات برای تاثیر سریع تر آلپرازولام مصرف میکنم. توصیه ام اینه که حتی الامکان به بنزودیازپین ها وابسته نشید اما اگر مثل من دیگه چاره ای نداشتید حتما بازی های ذهنی مثل شطرنج زیاد بازی کنید، کتاب بخونید و کلا از مغزتون کار بکشید چون این دارو ها عملکرد سیستم اعصاب مرکزی رو کند میکنن و میتونن در طولانی مدت باعث ضعف حافظه و حتی زوال عقل بشن. از نوشیدن الکل هم پرهیز کنید چون معده تون پس میزنه من تجربه اشو داشتم. بوس بهتون. موفق باشید🤝.
- 😌
تجربههای درمان اختلالات روانی
0
پسند
نظرات
138 نظر# عوارض ترک ناگهانی بنزوپادیینها:
- علائم جسمی:
- تعریق زیاد
- لرزش و تکانخوردن
- اضطراب و بیقراری
- حالت تهوع و استفراغ
- اسهال
- درد عضلانی و گرفتگی
- تاری دید
- افزایش ضربان قلب و فشار خون
- علائم روانی:
- اضطراب شدید
- بیخوابی
- هذیان و توهم (در موارد شدید)
- تحریکپذیری و افسردگی
- احساس نگرانی و ترس
نکات مهم در ترک تدریجی:
1. مشورت با پزشک: از همان ابتدا حتماً با پزشک متخصص یا روانپزشک مشورت کنید.
2. کاهش تدریجی میزان مصرف: پزشک بر اساس مدت مصرف، نوع دارو و وضعیت شخصی شما برنامه کاهش تدریجی دوز را تعیین میکند.
3. نظارت مداوم: در طول فرآیند، باید بیمار مورد مراقبت قرار گیرد تا عوارض کنترل شود.
4. داروهای جایگزین: گاهی برای کاهش عوارض، داروهای دیگر یا مکملهایی تجویز میشود.
5. حمایت روانی: حمایت خانواده و استفاده از درمانهای رواندرمانی میتواند در موفقیت فرآیند کمککننده باشد.
6. پرهیز از مصرف ناگهانی بدون راهنمایی پزشک: هرگز خودسرانه دارو را قطع نکنید، چون ممکن است عواقب جبرانناپذیری داشته باشد.
در خلاصه، ترک بنزوپادیینها نیازمند برنامهریزی دقیق و نظارت پزشکی است. حتماً با پزشک معالج خود در این زمینه همکاری کنید.
رعشه های وحشتناک ،
از عوارض ترک هست .هرگز سرخود و بدون مشورت متخصص دست به ترک ناگهانی گروه داروهای اعصاب و روان نزنید .
حداقل زمان امن برای ترک قرص های بنزوپادیین سه تا ۶ ماه با روند کاهشی پلکانی هست . یک کلینیک ترک در اهواز برای ترک این داروها مشاوره میده
ساعت ۸ صبح تا ۱۲ شب جوابگو هستند رایگان میتونی زنگ بزنی مشاور خانواده ، حقوقی ، برای اظطراب همه چیز داره